Danaë Borbotsialou-Everts

Al op jonge leeftijd merkte ik dat ik anders was: ik was hoogsensitief, raakte snel overprikkeld en verveelde me op school. Binnen verschillende onderwijsvormen – regulier, vrij, Leonardo-, democratisch en particulier onderwijs – liep ik vast. Niet omdat ik niet wilde leren, maar omdat het onderwijs onvoldoende aansloot bij wie ik ben.

Op mijn achtste werd vastgesteld dat ik hoogbegaafd ben. Later volgden de diagnoses autisme (ASS) en POTS, een chronische aandoening die bij mij is ontstaan door langdurige stress en onder andere leidt tot vermoeidheid en concentratieproblemen. Deze puzzelstukjes samen verklaren een groot deel van mijn schoolloopbaan.

Sinds mijn dertiende ga ik niet meer naar school. Op mijn vijftiende ben ik gestart met de hbo-opleiding Toegepaste Psychologie, die vanwege mijn gezondheid momenteel wisselend verloopt. Mijn verhaal onderstreept hoe belangrijk het is om neurodiversiteit serieus te nemen en het onderwijs flexibeler en menselijker in te richten.

Sinds oktober 2024 ben ik bestuurslid van de stichting. In deze rol zet ik mij in om ervaringen zoals de mijne zichtbaar te maken en bij te dragen aan betere ondersteuning voor jongeren die vastlopen.

Labels zijn niet wie je bent, maar ze helpen wel om te begrijpen wat je nodig hebt. En begrip is de eerste stap naar echte verandering.